Udalerriko indarkeriaren biktimak aitortzeari buruzko adierazpen instituzionala
Egilea: Imanol Landa. 2009/03/26. Ordua: 8:44 AM.
Iruzkinak: 0
Indarkeriaren biktimen aintzatespen moral, politiko eta soziala gainditu gabe dauka oraindik euskal gizarteak. Eusko Jaurlaritzak onartutako Bake eta Bizikidetza Planak adierazi bezala, urte guzti hauetan indarkeriaren biktimek pilatutako aintzatespen gabezia gure herriaren zor historikoa da, ahalik eta lasterren kitatu behar da eta lehentasuna eman behar zaio.
Denoi dagokigun zeregin itzel honetan, indarkeriaren biktimak aintzateste honetan protagonismo berezia dute euskal udalerriek. Udalak dira herritarrengandik gertuen dauden erakundeak eta indarkeria terroristaren burugabekeriak eragindako mina sufritu duten biktimengandik gertuen dauden erakundeak ere badira. Gogoan izan behar da terrorismoaren biktimek maite dutenen bat galtzeaz gain, auzotarren eta herritarren utzikeria, interesik eza eta erasanik eza ere jasan behar izan dituztela.
Horrela, bada, erakundeetatik aintzatesteko edo kalteak ordaintzeko proposatutako ekimen orok helburu bikoitza izan behar du: batetik, biktimei inoiz kendu behar ez zitzaien duintasuna eta estimu sozial eta politikoa itzuli eta lehengoratu behar zaie. Hau da, euren herritartasun izaera berreskuratu behar da. Bestetik, erakundeek indarkeria terrorista deslegitimatzeko duten duintasun moral eta zibikoa baieztatu behar da, helburu politikoak lortzeko metodo gisa.
Aurreko hori guztia kontuan izanda, Udal honek aho batez ADOSTU DU GETXON eraildako terrorismoaren biktimei OMENALDIA ETA AINTZATESPEN EKITALDIA egitea. Omenaldi horretan ornamenturako elementuren bat ezarriko da udalerriko toki esanguratsu eta publikoren batean, biktimak oroitzeko.
Era berean, Udal honek, burugabekeria terroristak eraildakoak gogorarazteko, ekimen hau urtero egingo du, uneoro dagokion forman eta moduan, baina argi utzita erakunde honek ahalegina egingo duela terrorismoak gure herrian bizia kendutako pertsonak aintzatesteko ekitaldiak sustatzea.
Azkenik, Udal honek adostu du herritarrei eta gizarte erakundeei deia egitea deitutako ekitaldietan parte har dezaten. Gu guztiok biktimekiko izan dezakegun elkartasun aktiboa da, zalantzarik gabe, jasan zuten mina eta utzikeria gogoan izanda eskain dezakegun zerbitzurik onena. Euren tragedia gogorarazteak gure herriaren aurka erabilitako indarkeria gogorarazten digu eta hori ez ahaztea da gure seme-alabentzako askatasunezko etorkizuna eraikitzeko modurik onena.
MP3 fitxategiaren deskargarekin nire adierazpenekin.
Denoi dagokigun zeregin itzel honetan, indarkeriaren biktimak aintzateste honetan protagonismo berezia dute euskal udalerriek. Udalak dira herritarrengandik gertuen dauden erakundeak eta indarkeria terroristaren burugabekeriak eragindako mina sufritu duten biktimengandik gertuen dauden erakundeak ere badira. Gogoan izan behar da terrorismoaren biktimek maite dutenen bat galtzeaz gain, auzotarren eta herritarren utzikeria, interesik eza eta erasanik eza ere jasan behar izan dituztela.
Horrela, bada, erakundeetatik aintzatesteko edo kalteak ordaintzeko proposatutako ekimen orok helburu bikoitza izan behar du: batetik, biktimei inoiz kendu behar ez zitzaien duintasuna eta estimu sozial eta politikoa itzuli eta lehengoratu behar zaie. Hau da, euren herritartasun izaera berreskuratu behar da. Bestetik, erakundeek indarkeria terrorista deslegitimatzeko duten duintasun moral eta zibikoa baieztatu behar da, helburu politikoak lortzeko metodo gisa.
Aurreko hori guztia kontuan izanda, Udal honek aho batez ADOSTU DU GETXON eraildako terrorismoaren biktimei OMENALDIA ETA AINTZATESPEN EKITALDIA egitea. Omenaldi horretan ornamenturako elementuren bat ezarriko da udalerriko toki esanguratsu eta publikoren batean, biktimak oroitzeko.
Era berean, Udal honek, burugabekeria terroristak eraildakoak gogorarazteko, ekimen hau urtero egingo du, uneoro dagokion forman eta moduan, baina argi utzita erakunde honek ahalegina egingo duela terrorismoak gure herrian bizia kendutako pertsonak aintzatesteko ekitaldiak sustatzea.
Azkenik, Udal honek adostu du herritarrei eta gizarte erakundeei deia egitea deitutako ekitaldietan parte har dezaten. Gu guztiok biktimekiko izan dezakegun elkartasun aktiboa da, zalantzarik gabe, jasan zuten mina eta utzikeria gogoan izanda eskain dezakegun zerbitzurik onena. Euren tragedia gogorarazteak gure herriaren aurka erabilitako indarkeria gogorarazten digu eta hori ez ahaztea da gure seme-alabentzako askatasunezko etorkizuna eraikitzeko modurik onena.
MP3 fitxategiaren deskargarekin nire adierazpenekin.
Labels: bakea, Biktimak, bizikidetza
Konpondu.neten Juan Jose Ibarretxe Lehendakariak argitaratutako artikulua
Orain urte bete, ETAk ez zuen oraindik formalki hautsi su eten iraunkorra, baina Carlos Alonso Palate eta Diego Armando Estacio erail zituen atentatu lazgarria batean. Bi pertsona Eguberrietako jaiak ospatzeko prestatzen ari zirenak, gainontzekoak bezala. Urte bete beranduago, tregua hautsia du ETAk, nahiz eta publikoki eskatu zion Batasunak ez apurtzea. Eta alderdi honen izenean eskatu zuenak, Arnaldo Otegi, presondegian dago gaur. Beste atentatu lazgarri batek erail ditu Raul Centeno eta Fernando Trapero, bi guardia zibil urte berria hartzeko prestatzen ari zirenak. Familia hautsiak, mina, sufrimendua heriotza eta erailketa irrazionalaren aurrean.
Lehen aldira garamatza indarkeria guzti hau. Mehatxuak, estortsioak, indar politikoen ilegalizazioak, epai judizialak ekimen politikotik asko dutenak eta juridikotik gutxi, presoen dispertsioa, beraien familiartekoen heriotzak kotxe istripuetan bisitatzera doazenean presondegietara. Elkarrizketaren ukapena arazoak konpontzeko formula gisara… Beste behin amaierarik ez duen espirala.
Nik ez dut nahi onartu atzera buelta bat lehen aldiko ilusio faltara eta irtenbide ezara. Norberak aurre egin beharko dio urte berriari hobekien deritzon bezala. Nire konpromisoa da 2008ko abenduaren 24ean bestelako etorkizun bati buruz hitz egiteko aukera izatea. Etorkizun bat non indarkeria erbesteratua izan den betirako, etorkizun bat non alderdi politikoek mandatua jaso duten elkarrizketatzeko eta akordio bat erdiesteko, etorkizun bat non euskal gizartea izango den bere norakoaren protagonista. Guztiontzako parte hartze demokratikoko etorkizun bat. Etorkizun bat erabakitzeko.
Orain urte bete, ETAk ez zuen oraindik formalki hautsi su eten iraunkorra, baina Carlos Alonso Palate eta Diego Armando Estacio erail zituen atentatu lazgarria batean. Bi pertsona Eguberrietako jaiak ospatzeko prestatzen ari zirenak, gainontzekoak bezala. Urte bete beranduago, tregua hautsia du ETAk, nahiz eta publikoki eskatu zion Batasunak ez apurtzea. Eta alderdi honen izenean eskatu zuenak, Arnaldo Otegi, presondegian dago gaur. Beste atentatu lazgarri batek erail ditu Raul Centeno eta Fernando Trapero, bi guardia zibil urte berria hartzeko prestatzen ari zirenak. Familia hautsiak, mina, sufrimendua heriotza eta erailketa irrazionalaren aurrean.
Lehen aldira garamatza indarkeria guzti hau. Mehatxuak, estortsioak, indar politikoen ilegalizazioak, epai judizialak ekimen politikotik asko dutenak eta juridikotik gutxi, presoen dispertsioa, beraien familiartekoen heriotzak kotxe istripuetan bisitatzera doazenean presondegietara. Elkarrizketaren ukapena arazoak konpontzeko formula gisara… Beste behin amaierarik ez duen espirala.
Nik ez dut nahi onartu atzera buelta bat lehen aldiko ilusio faltara eta irtenbide ezara. Norberak aurre egin beharko dio urte berriari hobekien deritzon bezala. Nire konpromisoa da 2008ko abenduaren 24ean bestelako etorkizun bati buruz hitz egiteko aukera izatea. Etorkizun bat non indarkeria erbesteratua izan den betirako, etorkizun bat non alderdi politikoek mandatua jaso duten elkarrizketatzeko eta akordio bat erdiesteko, etorkizun bat non euskal gizartea izango den bere norakoaren protagonista. Guztiontzako parte hartze demokratikoko etorkizun bat. Etorkizun bat erabakitzeko.
Labels: Biktimak, Biolentziaren amaiera, Giza Eskubideak, Normalizazioa, Partehartzea
