Gure isiltasuna, ETA-ri -ez beste inori ere- indarrik ez emateko (egiten diguten erabilpenagatik) ezinbesteko
Egilea: Imanol Landa. 2009/06/23. Ordua: 8:50 AM.
Iñigo Urkulluren blogean idatzitakoa.
“Quien -habiendo condenado siempre y siendo su posición ética incuestionable- calla, calla. No siempre el que calla otorga”.
“Isilik dagoena -beste behin gaitzespena egin eta gero eta jarrera etikoa eztabaidaezina delarik- isilik dago. Isilik dagoenak ez du beti arrazoi ematen”.
Batzuetan isiltasunak ere interpretatu egin behar dira. Kasu batzuk ezinbestekoak dira; erailketa bat, esate baterako. Horrelako kasu gaitzesgarri baten aurrean –erantzukizunagatik– isilik dago egon beharra. Azken egunotan izan dugun egoera honetan, jarrerarik zuhurrena isilik egotea izan da.
Ezin genuen, ezin dugu demokraziarekiko aldeko jarrera dugun alderdion batasunaren pitzadura txikiena ere erakutsi ETA-ren terrorismoaren aurrean. Hori da orain egin beharrekoa. Ondo-bidea da. Oposizioan zeudenean beste batzuek eskuzabaltasun demokratiko berarekin jardun ez bazuten, orain ezin dugu guk arduragabekeria bera egin.
Iritsiko da, gorrotorik gabe, garaia. Eduardo Puelles-en erailketa baino lehen aurreikusita zegoen moduan, argi eta garbi geratuko da Antena 3 telebista katean txanoa jantzitako ustezko ertzaina batzuek aurreko Herrizaingo Sailaren aurka egindako akusazioak gezur biribila direla.
Iritsiko da garaia. Ibarretxe lehendakariaren (eta aurreko lehendakarien)kontra egindako akusazio bidegabeei emango diegu erantzuna, baita Euskal Irrati Telebistaren aurreko etapei ere, eta, oro har, Euzko Alderdi Jeltzaleak gidatu dituen euskal erakundeetan ETA-ren aurrean izandako jarrerei.
Iritsiko da garaia. Eta nabarituko dugu, Antonio Basagoitik berak ere aitortu duen moduan, ETA-k, zoritxarrez, lehendakari guztien agintaritzetan erail duela azken 50 urteetan.
1968.eko urtetik Leizaola-ren, Garaikoetxea-ren, Ardantza-ren eta Ibarretxe-ren garaietan, baina baita López-en agintaldian ere, Egiguren-ek eta Ares-ek sinbolizatzen duten hizkuntza bikoitz horregatik ere.
Iritsiko da garaia. Eta terrorismoaren kontrako borrokako agintari nagusietako baten erailketarengatik atsekabetuko gara; –batez ere– pertsona bat hil duten aldetik. Izan ere, kolpe operatibo latz hau oharkabean pasatu nahi izan dutenarena eman lezake, Pérez Rubalcaba-k gidatutako ministeritzaren autobabes sistemek itxura guztien arabera porrot egin dutela ez agerian gelditzeko, komunikazio-ildoa ikusiz.
Guztiek elkarrekin egin duten kanpainaren ostean, egiari errespetua galdu ostean, iritsiko da gauzak bere tokian ipintzeko garaia, gorrotorik gabe.
Bien bitartean, isiltasuna horixe izango da: isiltasuna. Zuhurtziagatik eta erantzukizunagatik.
Baina Patxi López-ek larunbateko manifestazioko olerkian egindako identifikazio bidegabeko bat salatzeari ezinbesteko deritzogu; lehendakariak berak euskaraz eta eskuz idatzitako poesia hartako pasarte batean, hain justu.
Ez. Ezin diezaiokegu euskaldun kalifikazioa ETA-ren terrorismoari aplikatu eta entzungor egin. Nahiz eta euskara askorik jakin ez, «Euskaldun hiltzaileak hil digun hiritarra» ez da euskal herritar guztien lehendakari izan nahi duen inork esateko modukoa.
“Quien -habiendo condenado siempre y siendo su posición ética incuestionable- calla, calla. No siempre el que calla otorga”.
“Isilik dagoena -beste behin gaitzespena egin eta gero eta jarrera etikoa eztabaidaezina delarik- isilik dago. Isilik dagoenak ez du beti arrazoi ematen”.
Batzuetan isiltasunak ere interpretatu egin behar dira. Kasu batzuk ezinbestekoak dira; erailketa bat, esate baterako. Horrelako kasu gaitzesgarri baten aurrean –erantzukizunagatik– isilik dago egon beharra. Azken egunotan izan dugun egoera honetan, jarrerarik zuhurrena isilik egotea izan da.
Ezin genuen, ezin dugu demokraziarekiko aldeko jarrera dugun alderdion batasunaren pitzadura txikiena ere erakutsi ETA-ren terrorismoaren aurrean. Hori da orain egin beharrekoa. Ondo-bidea da. Oposizioan zeudenean beste batzuek eskuzabaltasun demokratiko berarekin jardun ez bazuten, orain ezin dugu guk arduragabekeria bera egin.
Iritsiko da, gorrotorik gabe, garaia. Eduardo Puelles-en erailketa baino lehen aurreikusita zegoen moduan, argi eta garbi geratuko da Antena 3 telebista katean txanoa jantzitako ustezko ertzaina batzuek aurreko Herrizaingo Sailaren aurka egindako akusazioak gezur biribila direla.
Iritsiko da garaia. Ibarretxe lehendakariaren (eta aurreko lehendakarien)kontra egindako akusazio bidegabeei emango diegu erantzuna, baita Euskal Irrati Telebistaren aurreko etapei ere, eta, oro har, Euzko Alderdi Jeltzaleak gidatu dituen euskal erakundeetan ETA-ren aurrean izandako jarrerei.
Iritsiko da garaia. Eta nabarituko dugu, Antonio Basagoitik berak ere aitortu duen moduan, ETA-k, zoritxarrez, lehendakari guztien agintaritzetan erail duela azken 50 urteetan.
1968.eko urtetik Leizaola-ren, Garaikoetxea-ren, Ardantza-ren eta Ibarretxe-ren garaietan, baina baita López-en agintaldian ere, Egiguren-ek eta Ares-ek sinbolizatzen duten hizkuntza bikoitz horregatik ere.
Iritsiko da garaia. Eta terrorismoaren kontrako borrokako agintari nagusietako baten erailketarengatik atsekabetuko gara; –batez ere– pertsona bat hil duten aldetik. Izan ere, kolpe operatibo latz hau oharkabean pasatu nahi izan dutenarena eman lezake, Pérez Rubalcaba-k gidatutako ministeritzaren autobabes sistemek itxura guztien arabera porrot egin dutela ez agerian gelditzeko, komunikazio-ildoa ikusiz.
Guztiek elkarrekin egin duten kanpainaren ostean, egiari errespetua galdu ostean, iritsiko da gauzak bere tokian ipintzeko garaia, gorrotorik gabe.
Bien bitartean, isiltasuna horixe izango da: isiltasuna. Zuhurtziagatik eta erantzukizunagatik.
Baina Patxi López-ek larunbateko manifestazioko olerkian egindako identifikazio bidegabeko bat salatzeari ezinbesteko deritzogu; lehendakariak berak euskaraz eta eskuz idatzitako poesia hartako pasarte batean, hain justu.
Ez. Ezin diezaiokegu euskaldun kalifikazioa ETA-ren terrorismoari aplikatu eta entzungor egin. Nahiz eta euskara askorik jakin ez, «Euskaldun hiltzaileak hil digun hiritarra» ez da euskal herritar guztien lehendakari izan nahi duen inork esateko modukoa.
Labels: EAJ-PNV












Artikuluak duen iruzkin kopurua: 0 “Gure isiltasuna, ETA-ri -ez beste inori ere- indarrik ez emateko (egiten diguten erabilpenagatik) ezinbesteko”
Post a CommentPost honi egindako loturak
Create a Link